Τετάρτη, 22 Οκτωβρίου 2008

15 Μαίου

Δευ Μαϊ 15, 11:49:17 μμ

ΤΟ ΚΑΡΦΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΚΟΡΑΣ
Έχω ένα τρίωρο που διαβάζω στην τύχη και κλούβιασα.Με συνέφερε η κάρτα που τελείωσε και τηλεφωνικώς από φίλο περιπτερά πήρα καινούργια. Παιδιά, μεγάλος ξεμυαλισμός τα blog. (Αχ! αυτά τα Αγγλικά σας)Καις και το φαί άμα λάχει, τ' ακούς απ' τους συγγενείς που τηλεφωνούν και δε σε βρίσκουν, φωνάζει ο άντρας μου ότι θα τον κλείσω φυλακή (οικονομικά), γκρινιάζει ο γιος μου για τον υπολογιστή του, διαμαρτύρονται τα ρούχα που θέλουν σιδέρωμα και τόσα άλλα.Τι κρίμα που δεν ήξερα για την παρέα σας τον χειμώνα. Τώρα, δύσκολα τα πράγματα. Αν βρήκα χρόνο χθες και σήμερα, αιτία ήταν το καρφί. Τί είναι το καρφί; Μεγάλη ιστορία. Γι' αυτό μπήκα να γράψω τον πόνο μου και παρασύρθηκα με σας. Με λίγα λόγια, πάτησα ένα καρφί και κρεββατώθηκα. Δεν φταίει το καρφί, η απροσεξία μου φταίει και τα πρακτικά του μάστορα που τα δέχτηκα αδιαμαρτύρητα για να γλυτώσω τον αντιτετανικό. Έλα όμως που δεν τον γλύτωσα ούτε αυτόν, ούτε την αντιβίωση, ούτε το πρίξιμο, ούτε το ξύλο, ούτε τον πόνο και το κρεββάτωμα.-Καλά, κάθησες και σου χτυπούσε το πόδι ο μάστορας; με ρώτησε νευριασμένος ο άντρας μου.-Αφού έτσι κάνει εκείνος όταν πατάει καρφιά γιατί να μη καθίσω; Καλά προσπάθησε να με κάνει ο άνθρωπος.-Κάτσε τώρα στο κρεββάτι και μη βογγάς.Κάθομαι κι εγώ .... και σας γράφω.Μα κι αυτός ο μάστορας μ' έβαλε κάτω, πήρε το πόδι μου, πήρε κι ένα δοκάρι κι άρχισε να βαράει στο ψαχνό, μέχρι να βγει όλο το μολυσμένο αίμα. Που να φανταστώ εγώ ότι μέχρι να φτάσω στο σπίτι το πόδι μου θα είχε μελανιάσει και θα είχε γίνει τούμπανο; Ένας Θεός ξέρει πως ξημέρωσα. Έτρεξα για αντιτετανικό. Όταν λέμε έτρεξα, γνωστός ταξιτζής με πήγε και μ' έφερε.Δεν φταίει το καρφί για τη φλεγμονή. Το ξύλο έκανε το αιμάτωμα. Έτσι έκαναν την "φάλαγγα" παλιά... μου είπαν.Χαλάλι του, του μάστορα τα όσα τραβάω. Ήθελε το καλό μου κι αν δεν το ήθελε.... εκείνος το ξέρει.-Είσαι πολύ ευαίσθητη, μου είπε όταν του είπα ότι κουτσάθηκα και δεν θα μπορέσω να πάω για ένα πρόβλημα που προέκυψε στην οικοδομή.-Εσύ που ξέρεις από πρακτικά, πες μου τι να κάνω τώρα για να μη πονάω, να ξεπριστώ και να περπατήσω;-Δε σου λέω τίποτα, μου λέει, γιατί θα βρω πάλι τον μπελά μου.-Καλά, μη λες. Περίμενε τότε να γίνω καλά, βάση των γιατρών.Πάει αυτό, που δεν πάει, αλλά που θα πάει, θα περάσει!Έλα που μου κόλλησε στο μυαλό κάτι άλλο χθες το βράδυ. Να σας εξηγήσω:Όταν ρίχναμε τα θεμέλια με ρώτησε ο εργολάβος αν θα σφάξουμε κόκορα!Εγώ γέλασα, αλλά μετά το σκέφτηκα και είπα αν είναι έτσι το έθιμο, ας το κάνω κι εγώ. Στο κάτω κάτω, στο χωριό κάθε μέρα σφάζουν και τρώνε και κότα και κόκορα και κουνέλι, άμα έχουν.Ρώτησα την οικογένεια, καθότι είμαι πολύ δημοκρατικιά!Οι ψήφοι ήταν τρείς αρνητικοί συν την δική μου αμφιβόλου κλίσης προς το ναι ή προς το όχι. Έτσι κι εγώ είπα να μη σφάξουν κόκορα. Την προηγούμενη φορά που πήγα, πήρα ένα ψεύτικο κοκόρι που είχα σπίτι διακοσμητικό απ' το Πάσχα, που είχε βεβαίως πρώτα ταλαιπωρηθεί απ' τον σκύλο μας τον Ουντέζε που το πέρασε για αληθινό και το πήγα στο σπίτι και το έβαλα σ' ένα ντουλάπι ανοιχτό (χωρίς πόρτα), έτσι για γούρι και για το έθιμο.Η πλάκα είναι πως της γειτόνισσας η κότα είχε γεννήσει ένα αυγό στην γωνία του άλλου δωματίου. Καρπερός ο κόκοράς μου, σκέφτηκα και δεν το πήρα από κει, ούτε και το μαρτύρησα στη γειτόνισσα γιατί φοβήθηκα μην το τηγάνιζε για τον μπάρμπα- Μήτσο κι εγώ έχανα το γούρι μου.Προχθές όμως που πήγα και πάτησα το καρφί κι απ' το αίμα μου που στράγγηξε ο μάστορας βάρα- βάρα, γέμισε με αίμα το δοκάρι, το καρφί, η πλάκα σ' ένα σημείο και τα ρούχα μας.Έτσι, χύθηκε αίμα στο νέο σπίτι, όχι όμως του κόκορα, αλλά το δικό μου. Μου κόλλησε λοιπόν, ότι ή θυσία έγινε. Ότι η Μάννα και η οικοδομή, το ήθελαν.Χαζομάρα έ; Δεν ξέρω.Κάποια πράγματα είναι ανεξήγητα.Τυχαίο; Σύμπτωση;Θέλω γνώμες. Τι να κάνω;Να σφάξει ένα κόκορα τώρα που έφτασε στην σκεπή; Ο εργολάβος μου είπε δεν πειράζει. Μπορεί να το κάνουμε κι όταν θ' ανοίγουμε τους βόθρους....Νροπή!Είπε και τ' άλλο όμως. Με ρώτησε που θα κάνω τραπέζι τα μαστόρια μετά, να φάνε τον κόκορα. Έξοδα μου μυρίζονται και κακές προθέσεις. Για το στομάχι τους ενδιαφέρονται κι όχι για την καλοτυχία του σπιτιού.

posted by elpida at 3:54 PM on May 13 2006 Post a Comment On: ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ ΤΟΥ ΒΟΥΝΟΥ Untitled
6 Comments
- elpida said... Αχ! Ελπίδα, θα φας πολλές κάρτες μέχρι να μάθεις. Τώρα έφαγες τον τίτλο. Υπομονή. Τα πρώτα εκατό χρόνια είναι δύσκολα.(Για κουράγιο. Από μένα για μένα. Εδώ ήταν ο τίτλος Το καρφί και ο κόκορας. Κυρ Μαϊ 14, 02:21:02 πμ

So_Far said... Καλημέρα και περαστικά ! Είμαι η So_Far και διάβασα όλο το blog σου κατά τύχη. Μου άρεσε πολύ και το έβαλα στα αγαπημένα μου, που διαβάζω καθημερινά. Αυτό με το γιό σου και τις μπογιές έχει συμβεί και με το δικό μου το καμάρι , τον Κωνσταντίνο. Καταλαβαίνω την τρομάρα που περάσατε. Να είσαι καλά και να μας γράφεις συχνά... Κυρ Μαϊ 14, 07:38:36 πμ

Johny B. Good (πρώην J.J.P.) said... Welcome to the Club of Bloggers. Ευχαριστώ για την επίσκεψη, νάρχεσαι όποτε θέλεις να τα λέμε. Ελπίζω πάντως να μην πατάς καρφιά όταν πας να γράψεις. ΄Η να μην πας να γράψεις μόνο όταν πατάς καρφιά... Κυρ Μαϊ 14, 10:54:25 πμ

Τυπος Νυχτερινος said... Αμάν ρε πουλάκι μου, τι κατορθώματα είναι τούτα... κόκκορες, κότες, αυγά, καρφιά, ξύλο, απ' όλα έχει ο μπαξές.Πρόσεχε λιγάκι βρε.Μη σφάξεις κανένα ζωντανό, ούτε στα θεμέλια, ούτε στις σκεπές, ούτε πουθενά.Φτάνει που κατασφάχτηκες εσύ. Αν ντε και καλά "χρειάζεται" αίμα για να θεμελειώσει ένα σπίτι,(Μπρρ!) μου φαίνεται πως το πλήρωσες εσύ και μάλιστα με το παραπάνω.Άσε που έτσι θα μπορείς μετά να λες στα παιδιά σου: "Βρε σκασμένα, ξέρετε πώς χτίστηκε τούτο το σπίτι; Με το αίμα μου βρε!", και θα 'χεις και δίκιο! :)Να περνάς καλά και να προσέχεις τον εαυτό σου. Κυρ Μαϊ 14, 05:32:59 μμ

elpida said... Δεν το πιστεύω ότι μου γράψατε. Είμαι πολύ χαρούμενη γι'αυτό. Σας ευχαριστώ έναν έναν ξεχωριστά. Και να ξέρατε τι ώρα το άνοιξα... Τέσσερις παρά 25 παρακαλώ, ξημερώματα Δευτέρας.Δεν με παίρνει να γράψω τώρα. Θα με κυνηγήσει ο άντρας μου. Και κουτσή και απούσα απ'το κρεββάτι, πάει πολύ. Αύριο βράδυ θα τ' ανοίξω νωρίς. Μου δώσατε πολύ χαρά απόψε, δηλαδή σήμερα.
so far μου δίνεις μεγάλη χαρά. Θα έχουμε πολλά να πούμε στο μέλλον.
johny κι εγώ σ' ευχαριστώ.Θα τα λέμε και χωρίς "καρφιά" να είσαι σίγουρος.
Τύπε μου νυχτερινέ, φιλάκια. Έτσι θα επικοινωνούμε μπρέ!Μόνο που δεν θα μπορώ να στα γράφω όλα. Πριν ξαπλώσω είπα να δω αν με επισκέφθηκε κανείς και τρλάθηκα απ' την χαρά μου. Χθες ήμουν 5αωρο μέσα, έγραψα σε πολλούς αλλά πολλά έβλεπα ότι δεν πήγαιναν. Θα σου τηλ. για να μου εξηγήσεις το γιατί. Είμαι σε θεραπεία ακόμη, περπατάω με κάλτσα και δεν έχω βγει ούτε στο μπαλκόνι. Αύριο αν χρειαστεί, θα πάω έτσι σε κάποιες δουλιές που επείγουν κι αν δε, παραλάβω κι εκείνο..... θα πετάξω! Λες να είναι η τυχερή μου μέρα; Το ποδαρικό σας παιδιά μου ήταν καλό. Να είστε καλά. Καλημέρα σε όλους σας. Δευ Μαϊ 15, 03:57:22 πμ elpida
said... σο φαρ σορυ δεν βρήκα την σελίδα σου Δευ Μαϊ 15, 11:49:17 μμ

Δεν υπάρχουν σχόλια: